zondag 16 augustus 2015

zonder glitter en glamour

Ik verjaar binnenkort en o wat word ik graag in de watten gelegd. Hoe meer aandacht die dag, hoe liever. Maar, doe me geen Sergio Herman diner kado (niet dat u dat van plan was, denk ik) want daar doe je me geen plezier mee. Versta me niet verkeerd, oprechte bewondering voor wat de man doet. Hij is gepassioneerd, getalenteerd, werkt als een paard en kan het totaalpakket dan ook nog eens verkopen als een vorst. Wow! Hoedje af!

Maar bij Starfish hebben we volledig andere bedoelingen. Neen, ik had 7 jaar geleden geen opleiding noch ervaring, maar wel een overdreven goesting om erin te vliegen. En vooral een grote liefde voor simpel, gewoon, eerlijk en echt eten, zonder krulletjes en glitters. 
Gewoon. Goed.
  • Voor mij geen helse ballroom tango danspassen, maar wel heel graag zo'n slepende passionele argentijnse straat tango.
  • Voor mij geen extreem virtuoze pianist, maar ontzettend graag een doorleefde jazzmuzikant die met maar enkele noten door merg en been klieft.
  • Voor mij geen sterren "gerech-je" met een streepje en een schuimpje, maar niks liever dan dat verukkelijke vegetarische stoofpotje met pompoen en kikkererwten.
  • Voor mij geen dure raskat die je moet opsluiten (want anders wordt ze gestolen), maar o zo graag dat weesje dat zichzelf komt aanbieden in de koffiebar en de liefde van mijn leven wordt.

Wat ik probeer te zeggen is:
We brengen geen 5 sterren desserts (of bokes of soep) bij Starfish, maar wel een puur en lekker stuk taart dat gemaakt is door echte handen en van échte pure cacao, met échte vruchten en échte vrije loop eitjes. 
Want geloof me, je wil de ingrediëntenlijst van dat stukje industrieel gebak liever niet kennen.


Maar, euh, ik ga afronden want de soepcourgetten moeten nog geplukt worden in den hof en de muffins moeten dringend uit de oven. smile-emoticon

Tot snel!